OP PAD NA MÔRE (goud)

Oopgestrek tussen hemel en aarde
skreeu stemme in my kop
‘n lyf vol letsels
mank spore wat vorentoe swenk
in my hand
hou ek ‘n hart

jy gee vir my
al jou gisters en môres

ons loop verder in skadu’s
onder melkhoutbome
ons luister na bokmakierie
streel oor bosbaarde

om te dink dat ons bekende
vreemdelinge vir mekaar sal bly
om te dink dat ons
mekaar hinkend sal abba
om te dink dat ek en jy
soms maar net langs
mekaar moet staan.

So stap ons aan
op soek na ‘n plek
om pyn te begrawe

ek kyk hemelwaarts
jou oë gryp my vas
jy het nog steeds die doringkroon
op jou kop
en ek weet
ons moet aanstap
die einde is naby.

© Des 2021 Caren Kearley
FB: Nimfoleptiese Woorde

Rapporteer inhoud

• Issue: *
  Kopiereg inbreuk vuil taal Ongeldige Inhoud
• Your Name: *
  
• Your Email: *
  

• Details: *
  

Handig verslag