Die lewe gaan aan
Die as bly draai, die son gaan slaap net om more weer gelukkig sy opwagting te maak Die maan – wat elke dag die son na-aap en lui-lui elke nag deur die hemelruim kraak So werk dit nog altyd, so is dit dan nou die lewe gaan aan – sy eie gang Waag dit om […]
L’art poetique
Myself het ek uiteindelik gevind dis die logos wat my kosmos aanmekaar bind. Jubelend kan ek bely: “Ek is ‘n digter ‘n poëet! Jihaa! Handré-hie-handré! Ek is vry!” My woorde waai wapperend in die wind my muse krul holrug in my bakhand mak gemaak in my gees se skadukant. Gooi my letters in jou rooiwyn […]
Heilige fees
deur oseane sal ons hande hou soos deur duinesand wat korrel en skuif harte wat koer en fladder soos ‘n duif my hart vir ewig aan jou toevertrou . . . my woorde kniel heilig voor jou voete hou fees in jou liefdevolle koelte © Anzé Bezuidenhout
Lag my ‘n lied
My horison strek oor die somer van jou lyf rimpel-gedagtes sweef heen en weer ek hoor hoe jou stem die wind wegdryf ek maak my oë toe vir nog een laaste keer. Stiltes trillend oor skemer se nood ek is alleen, selfs niks, sonder jou en tog, bring jy die eerste herinneringsbrood met die aanster […]
Hart van ys
Op die breë bors van winter lê ek my kop nou saggies neer; ontasbaar ver en (toe)gesper – klappertand in ‘n kleed van kapok koud, stil – enkel in my eenvoud. Ek ken hierdie hart; die kil klop wat koenig gletsers teen berge kan afsuur net om respek te ontplek of dalk nuwe lewe uit […]
DEUR DIE VENSTER
DEUR DIE VENSTER Vers 1 Deur my venster, daar buite, sien ek jou stap ek struikel, amper oor die trap! my hart gaan staan, van die groot, inpak jy laat my na my asem snak! Vers2 Deur my venster, daar buite, sien ek jou stap ek struikel, amper oor die trap! jy maak my bene, […]
Fortuna
In die halfsirkels van jou ribbekas wil ek behore heelword, teen die klop van jou hart myself tot rus sus; uitgedos in die (opr)egtheid van jou genaakbaarheid. Is daar vir só geluksaligheid genade? As mens betowerd van genot; tevrede terugsak in jou eie teuels bloed deur jou are voel pomp wind deur jou hare laat […]
‘n Tyd om genadig te wees
Ek rangskik my witste wolke bo jou blouste, blouste krans en laat weer die tarentale teen Durbanville se heuwels vir jou dans … verby die wingerdstok wat (appelgroen) oor hoë priële vir jou loot, deur boorde waar die bloeisels val om uiteindelik te ontbloot – hoe ek die perske- en amandelbome (vol verwagting) weer hul […]
Asvaal Prinses Deel 1
Die koue is party dae so erg dat Carina binne die vuurherd wil klim vir ‘n bietjie hitte. En somtyds doen sy dit – al beteken dit dat Vivian en haar dogters hul neuse vir haar optrek. Partykeer is dit beter om warm te slaap as om almal gelukkig te maak. Al bly die as […]
Halfhartige poging om te blom
As my lente deur jou winter kon dans sal jy dalk verstaan dat ek in kruispaaie dink en dwaal; soms ook tussen lengte- en/of breedtegrade wat horisontaal en vertikaal om my verval omdat lyne my vebyster en verbang verkies ek om reguit lyne tot ronde sirkels te vervorm; dit dan by kruispaaie te plant want […]