Winterhart
Winter vou my hart warm toe, sodat die koue dit nie doodryp nie. Maak my oë sag sodat ek die mooi kan raaksien, al lyk alles so vaal. Vou ‘n warm winter kombers om my, en trek wol kouse oor my voete aan. Here maak my winters’mandjie vol met nuwe hoop en krag, en maak […]
STILLE WATERS; DIEPE GROND
STILLE WATERS; DIEPE GROND …….. Hmmm, my kop wat tot byna verdrinktoe in ‘n wasbak vol water gehou word terwyl ‘n man besig is om…. Om my van agteraf te…. te rieparaai. Ek het meer as eenkeer gedink ek gaan verdrink…… ‘n Paar sekondes se asem dan word my kop weer onder die water gedruk […]
RESENSIE: Die rolprent, Die laaste Voetganger
RESENSIE: Die laaste Voetganger Gottlieb Sänger is ‘n gemoedelike oujongkêrel van so veertig, vyftig. Hy werk as argivaris by ‘n tydskrif-redaksie. ‘n Rustige lewe midde-in die grootstad met al sy geraas en gedreun en anonimiteit. Probeer hy elkgeval. En hoe bly is so ‘n mens as die verloftyd aanbreek. Eindelik, eindelik kan hy rêrig wegbreek […]
Die laaste Voetganger
Die laaste Voetganger Die laaste Voetganger Die laaste Voetganger
’n Nuwe môre
O land van ons, ek wil vir jou weer vergesigte tafereel; in eendagvisioene my graag dié beelde wil verbeel: Ek sien jou mense leef in vrede in respek teenoor mekaar; die stryd, die haat, die vooroordeel is ten laas tot niet verklaar. Alle volke wis hul kan tog tesaam in simbiose leef; al verskil hul […]
Ma Wees
Ma Wees!? Soms is niks goed genoeg nie, soms is heeltemal teveel nie eens goed genoeg nie. Ek sit en wonder, hoeveel vrouens (ek bedoel ons praat van ma’s) voel vandag, more is dit moedersdag en ek is nie genoeg nie, nie goed genoeg nie, nie mooi genoeg nie, nie maer genoeg nie, nie ryk […]
mannekyn
mannekyn vlees teenwoordig lewende gees dwaal oor verlate plekke pilverdoof, geesgebroke as gesondheid ontbreek planne van roem pooitjie wat is bestaansreg dan? stoflike genade uitgegiet nietemin ‘n iemand of twee wat omgee, koester iewers ‘n hiervandaankomplek ‘n behoortplek ondanks leemtes deur bloed en belofte mag nalatenskap iewers vastrapplek kry iewers tussen die wasems ‘n tuiste […]
Dagbreek
vanoggend toe die dag om my breek wou ek my hande na jou toe uitsteek maar daar was nog dou aan my drome en nanag asems wat fluister deur die bome ek het my kop weer diep onder die kussing ingedruk voor die eerste sonstrale my kon insluk ja, vanoggend toe die dag om my […]