EERLIKHEID DUUR EWIG
EERLIKHEID DUUR EWIG Mammie bring haar dogtertjie saam wanneer sy haar man se graf besoek om bietjie skoon te maak en die plante te pleeg. Intussen stap die meisietjie tussen die rye van grafte heen en weer en kyk wat daar alles te sien is. As Ma klaar is, staan sy op en groet. Dan […]
Die ongenooide gas
Ek kom sonder dat ek jou ken, of jy my genooi het om my ander wang ook te draai – ritmies op die klank van “ in my lewe” soos Mathys dit aflys, en ek dans met my hoepelbeen op jou voorstoep want jou voordeurklokkie het ‘n dowwe dong-dong deuntjie wat die mis voor my […]
Oordink se nut (Of die gebrek daaraan)
Dit eggo in die gange Hang aan skaduwees Klou vir lewe en dood. Gesanik en gesange bleik konstant te wees Waarheid van die lot se nood. Stil stil geprewel Klip hard geskree geval op dowe ore. Vermy, vermom, ‘n euwel In skaapvel geklee So gemaak of gebore? Steen vir steen gebou Dit toring bo verstand […]
Antwoordlose vrae
As die kruik kraak wil die wyn uitloop Wil die trane van diep binne ‘n oseaan vorm ‘n Tsunami Te veel goed. Te veel goed. Te veel GOED. Dis die rigting waarin ons almal gaan Dis hoe dit werk Soekend na antwoorde op vrae wat nie gevra mag word Hoekom Waarom Hoe Sal ek die […]
DONDERDAG – Bedrog
[In die volksmond leef die een soort swartspan — dis hulle wat Sondag (moet) werk. (Of hulle dan die res van die week vry het?) Die ander span is ook swart geklee: Die kaste van die regspleërs, ook bekend as die juriste.] ☼☼☼☼☼☼ DONDERDAG – „Juristerei”: Bedrog By die mondelinge eksamen kom die vraag van […]
Die Loodgieter
Die Loodgieter ≈≈≈≈≈⤾⩯⤿≈≈≈≈≈ Midde-in die nag ontdek Dr. Abrahams dat sy kelder onder water staan – dis reeds halfvol. Dadelik roep hy ‘n loodgieter aan om dit weer in orde te bring. Die man sê, „Nee, dit kan mos tot môre wag.” Maar die dokter sê, „Hoeso? As ek na ‘n noodgeval uitgeroep word, moet […]
‘n Vers vir jou
Met my vinger vers ek jou naam – traan vir traan deurdruppel in ‘n winterskwatryn hierdie lewe was nooit ons s’n nie, en dit wat ek nog wou sê sal vir eers in ‘n vers moet lê want woorde is grensloos soos jou stem nou, spoorloos. © 2017 Caren Kearley Kopiereg voorbehou
L’art poetique
Myself het ek uiteindelik gevind dis die logos wat my kosmos aanmekaar bind. Jubelend kan ek bely: “Ek is ‘n digter ‘n poëet! Jihaa! Handré-hie-handré! Ek is vry!” My woorde waai wapperend in die wind my muse krul holrug in my bakhand mak gemaak in my gees se skadukant. Gooi my letters in jou rooiwyn […]
Die nag
Drie uur in die môre raak jy aan my hart soos maanligstrale wat sag oor bruisende branders streel; ‘n halwe eeu doen jy dit al weergalm melioristies deur my nag asof ‘n ewigheid altyd op ons sal wag. Melkwegwaarts slaan ek my oë soms op, in die diepdonker stort vreemde sterre neer tydloos soos diamante […]
Joodse Grappie, 3: BOEDEL
Joodse Grappie, 3: BOEDEL Mandelbaum lê op sy sterfbed en sê vir sy vrou hoe sy nalatenskap opgedeel moet word: ⊛ „Die fabriek aan my seun Hennog . . .” Sy vrou onderbreek hom: „Hoekom Hennog? Hy sal dt net ruïneer; Chejm het veel meer verstand as hy!” „Goed, laat dit dan wees soos jy […]