Verhale van die Oniks Labirint Vuur in die Donkerte
Blaze trek haar kappie mooi op soos sy die koue tonnels binne tree wat dieper in die Labirint in lei. Partykeer dagdroom sy oor hoe dit moet wees om êrens te woon wat oop is en nie onder die oppervlakte van die aarde is nie. Sy sug soos die bedompige lug haar omvou. Die reuk […]
Nagtoneel (opdrag 4)
het ek my dalk dit bloot verbeel – asof in ’n donker tafereel – die vrou wat om die hoek verskyn net voor sy in die nag verdwyn haar hand nog rooi en ongewas die hef wat in haar palm pas die lag wat oor haar lippe speel – asof in ’n donker tafereel © […]
verby spokerige familieportrette (Opdrag 3)
by die voorste hek net onder die sinkafdak ‘n frisco-blik met duiwelsdrek spokerige gedaantes en skadu-vangers twostep in die klank van die grafsteensangers af in die linoleumgang waar stomme familieportrette hang verby oom brolloks en antie bittergal nie alle here is here tog aanbid sy vrou en kinders hom al het hy in sophie se […]
Rooihoedjies en Rooikappies
Veronica is besig om dit te verloor. Sy sit in die middel ry in die minibus, nie eens langs ‘n venster nie, omring deur haar sewe Rooihoedjie vriende. En die massiewe pers rugsakke wat elkeen gekoop het vir hul toer. Miskien sou sy kon gewoond raak aan die klein spasie as die grootste treffers van […]
Diepe Skoonheid
Daphne word wakker en besef dat die aardbewing in haar droom eg is. Sy trek vinnig aan in haar Beskermer leeruitrusting en verlaat haar kwartiere. Feë hardloop vreesbevange orals. Die steen wat die Oniks Labirint maak bewe asof dit in pyn is. ‘Kommandant!’ gil Daphne deur die statiese elektrisiteit wat inmeng met die Beskermer verstand-skakel. […]
Moeilike Maan
Moeilike Maan Ek kyk af na die monsters vergader in die binnehof. Dit was makliker om hier op die balkon te staan. Dit verseker dat hulle onthou dat hulle altyd moet opkyk om my te sien. ‘Wesens van die Nag, ons werk is vir ons uitgesny. Die planeet is besig om dood te gaan. Mense […]
Solo-kaberet
haar masker het geval; die vertoning het afgeloop latente lewenstrane loop liberaal oor haar wange haar solo sopraan stem het sy opgedra net aan hom haar masker het geval; die vertoning het afgeloop stil-stil blom goudgeel lelies oor die verhoog se planke voor die wit klawers van haar laaste decrescendo klanke haar masker het geval; […]
Grensplaas
Grensplaas, deur Stephan Uys Ferdinand Jakobus Gerhardus Ehlers se hare mag grys wees, maar nie een van hulle is bang nie! Hy is twee en sestig jaar oud en het al baie dinge in sy jare gesien en beleef; hy gaan ook nie nóú staan en bang word nie. Vroeg vanoggend stop Luitenant Kunéne op […]
DIE WAARHEID
DIE WAARHEID Ek staan met die sluier se punt in my hand, besluit of dit af te ruk want die waarheid moet uit. te veel geraamtes in jul kaste. Beskerm die naam, beskerm die idioot, beskerm die organisasie ter wille van my stilswye Te veel pyn, te veel intimidasie te veel liegstories te veel slagoffers […]
Dans van die Dooies
Krale val orals. Hulle was eens elke kleur denkbaar, maar hulle is nou gevlek met bloed. Mense hou aan sing en waai terwyl die parade verby gaan, salig onbewus van wat werklik aan die gang is. Die alkohol wat hulle so gulsig afsluk is nie van hulle wêreld nie… en keer hulle om te sien […]