digtershart
diep sit hy en peins droë duine-wind om hom waai liggies deur sy sielsgemoed hoe breed wil jy dan sien dink hy so wyd soos die Heer se genade in sonskyn of winterskade polsende digtershart in stille smart vrolike hart het digter ‘n hart? ©Teárlach
Soos altyd
Tussen swart en silwer satyn sagte strale skaats liefde geluidloos deur die donker nag strome lug wat my soos ‘n lied omvou Soos ‘n rit in ‘n lug ballon soos dit styg al hoër en hoër so glo ek aan drome wat die blinde nag my gee En uit diepe duisternis ‘n vlam ‘n viering […]
styl
wie sou nou daaraan dink dat golwe stylvol op strand uitspoel spier wit strande ontvang hul deel daarvan verkleur soms met storms wat chaos skep maar herstel gereeld na wit skulp strande verder noord is daar swart klipstrande elke strand het ook sy eie musiek sagte musiek wat mens sus ander weer maal en kerm […]
Ek sien haar
ek sien die dogtertjie sit ek sien haar al lank daar sit sy is toegepantser met haarself ek sien verdikkings in haar hart haar gees, haar lyfie op die grond sien ek haar sit knietjies opgetrek, hande in die sand stof wat dwarrel om haar traanstrepe droog op haar wangetjies vandag tree ek uiteindelik nader […]
Die Blinde Tuinier
Die blinde tuinier Sy draai op haar rug. Op haar ouderdom spring jy nie net meer op nie, jy strek ook nie sonder om dit te oordink nie. Die glimlag lê wyd om haar lippe. Vandag is dit tuindag. “My lyf was nie seer is nie, my lyf is nie seer nie, my lyf gaan […]
Liefde is
Liefde is (4de skryfkompetisie) As liefde nie maanskyn en rose kaggelvuur en soetwyn bloesende wange en flinders in die maag is nie – wat is dit dan? liefde is die storms terwyl jy vir die reënboog wag dit is langs ‘n siekebed sit terwyl jou hele liggaam na slaap smag dit is om elke sent […]
ewigheid
winde en golwe sinoniem met see en Skepper se weë mens aarde omdolwe blou berge in verte sigbaar op skoon dae somer wolke bou in lae vlieswolke met wit sterte groter as die mens is heelal verborge is grense daarvan binne menslike brein veral ©Teárlach
Jou geskenk….
Binne die skatkis van verganklike waansin lê die onbaatsugtige einde van ñ sondige natuur verborge in die swart van selfs dit wat jare lange afgryslike smart verdoesel het in die ligsinnige stank van bo blink terwyl die stink van danksegging verkrampte herinneringe oopkrap sodat die nimmereindigende waarde van vrymaking se sout die smaak in nuutgevonde […]
‘n Heksejaar
hierdie jaar gaan ek vir my ’n langsteelbesem koop een wat baie goed kan vee maar vlieg – dié moet dit ook in my kamer in my kas daar hang ’n lang swart jas en doer agter in die laai – ‘n punthoed om te pas ek sal vere voel vir mense wat dink ék […]
Die vrou binne my
Die vrou binne my (4de skryfkompetisie) Diep versteek binne my is ‘n vrou vasgekeer deur omstandighede – breek los, breek vry! ek soek die vrou binne my diep versteek binne my woed storms en swart skreeu uit oor skadu’s van gister se seerkry verlore is die vrou binne my diep versteek binne my kettings breek […]