Ons groet mekaar nie meer met ‘n soen nie
Ons groet mekaar nie meer met ‘n soen nie Is daar rede in die kerke van ons tyd se debat oor wie mag en wie nie kan nie? Was daar rede in die briewe wat Paulus aan die nuwe gemeentes geskryf het? Was elke brief nie tóg geskryf met ’n spesifieke gehoor en ’n spesifieke […]
Die Paradoks
Die Paradoks Ek is ‘n lewenslange gevangene van my eie herkoms en vrywillig onderworpe aan die tradisies ingebed in my gene, ‘n etos afkomstig van eeue oue beskawings uit Dietse volke wat onherroeplik en trots deur my are vloei— Die paradoks is ek voel vry in my gevangenskap en leef my ideale talente en emosies […]
Vir ‘n prinses
punt jou tone teen die blou kyk hoe luv die winde jou voete wat soms kaal is en soms hoëhakskoene dra en as ‘n prins jou ooit kom vra om sy goue ring te dra soek diamante in sy oë vra hom of hy glo in die liefde en of hy omgee vir die diere […]
Selfie, die selfoon in ding.
So selfversekerd neem jy elke mense in jou mag in, vasgevang in ‘n web kom geen een meer klaar sonder jou nie. Van boodskap na boodskap dring jy deur in elkeen se privaatheid in Dis facebook, Whatsapp en we chat noem maar op en elkeen is so bewus van jou Van soetwoordjies tot skelwoorde van […]
Smeulende vuur
My hart verlang, ek wonder waar my liefde haar bevind, daarin smeul daar ‘n smart, net nog ‘n duister gedagte. Sou die vrug ryp kon word, soet soos heuning, helder, met ‘n lewenssap wat vloei om honger tevrede te voed. Sou ons tesame kon staan en gelukkig saam kon lag? Wat ‘n wonderlike gedagte en […]
Die volgende dag
… en die wolke Altocumulus in die hemelblou lug terwyl my hart skree van pyn want jy het my weggegee al weer en my mond glimlag want die wolke is so wit teen die hemelblou lug terwyl ek weet ek moet vandag mos eintlik al beter voel want vandag is die volgende dag na die […]
“Europa is ‘n baie mooi plek”
Maar hier in Afrika stap ons (soms nog) agter beeste aan – verby bar fonteine baan ons onse weë oor droë lande en met stofpaaie langs na velde waar daar weiding is. Ons leef bewus van die hemele se blou die louheid van die môre die middagson se skroei. Ons ken sand en ons ken […]
Ek onthou hoe vieslik jy gelyk het, ook hoe vieslik jy was.
Soms uit die bloute, dan kom maak jou reuk weer by my ’n draai. Soms sien ek die prentjie van jou verslonsde lyf wat voor my staan. Ek onthou hoe jou klere geskeur was jou bebloede oë die mengsels drank in jou asem jou stem het gestink jou vel het geblink jou woorde was hard […]
More se jeug
In die nanag, vasgevang in wellus se yster greep is kinders wat tussen kombers en matras uitkruip, hulle balhorigheid maak gal en bloed deurmekaar en voorspoed gaan laggend verby op sy eie baan. Terwyl hulle dans in die dubbeltjies wat wild groei, wag daar geduldig op die horison in die skemer, met bossies wat woes […]
Die web
As die son wat alles verskroei wyk om sy vure te gaan stook spin daar ‘n spinnekop sy web van ‘n vrees wat my verontrus. Wanneer hy my wese aantas en sy harige pote op my dans bewe alles, van binne en buite, dan roep ek uit na gemoedsrus. In lekker lag winde en lawaai […]