VERGEEF OM TE VERGEET
Ek weet ook nou dat jy net gemaak het asof jy lewe want orals lê lyke rondom jou en bewe so, voor vrees my nou weer opsluit en ontspoor vou ek my hande saam om jou te vergewe. © 7/2022 Caren Kearley FB: Nimfoleptiese Woorde
HOE LANK (goud)
Hoe lank sal dit vat om gedagtes te ontbind sodat ek net weer die mens binne my kan vind want my wag het lankal die lewe ingeskiet terwyl ek toekyk hoe spore orals vergaan in die wind. © 7/2022 Caren Kearley FB: Nimfoleptiese Woorde
winter (Silwer)
wanneer winter jou hart vol lê en jy met koue oë na my kyk vertoef ek bewerig in die ryptrap van ‘n winterlandskap waar jou nypende greep op my verslae binneste my yskoud laat en tot in my siel versteen
Hartklopdisselboom (Brons)
hartklopdissselboom ek wil nie weer in die ryptrap van ‘n winterlandskap jou hartklop verloor, ophou hoor nie néé hierdie keer gaan ek deur jou lente-are bloei, somervrug versoet, já, selfs in herfsblaar, dieprooiwarm koolgloei, en sou … winter bibberspoor ongenooid kom, sál ‘k koesterwarm onder jou vaal basjas wegkruip want só in die ryptrap van […]
Oorlewing
Oorlewing Kruipende koue teen my rug hitte-loos alleen murglose binne gevries, ruggraatlose skelm skimme. Gedroogde ys murgbene flenters gestampte skene slenterstukkies speel met hartpsige konflik. Geraamtes wyd gesaai, innerlike boei Houdini van haat se werklikheid denke en psige se vryheid. Siellose maatbeker, vol verraad, vernietig soos ‘n vis se luglose asemsnak vlugtend op damwal. ©️ […]
Ekke
As my skrywe se ink opdroog maar denke nie rus wil kry word ‘n warrelwind gemoed net verder gevoed ‘n wete van onvolmaaktheid geweeg en te lig gevind en verder gekortwiek deur twyfel wat groei eie selfbeeld wat bloei en ek ‘n groot gek deur eie ek geleef en te lig gevind.
sonder (brons)
somber somer somber son warm skraal sonder straal somber winter somber kind sonder ys sonder wind somber vind lentekind somber groei weggesnoei somber herfs somber kleur roesjas middeldeur somber stil son(on)der jou Elizabeth
Ek was … (brons)
ek was egmooi vol-lyf-vrou saam met jou maar nou is ek net vol-lyf-leeg sonder jou Elizabeth
Radikaal
Gatvol vir óns welbehae, oop visier op ons gerig; genoeg gegee te veel verdra slaan sy verreikend terug. Ter wille van ons voortbestaan buit ons Moederaarde uit bietjies-bietjies stadigaan word haar behoud gestuit; haar skoonheid word afgemaai haar goedheid uitgedelg soos die rykmanswêreld om weelde draai, word die armes deur honger verswelg; te veel selfsug […]
Weg (Goud)
ek wou nog hello sê en groet toe val my woorde in swaar eggos op die grond met net die spieëlbeeld van die klanke wat afloop soos versugtings teen die hoeke van my mond ek wou nog groet en hoed afhaal maar jou wegwees was my wyser en midde van my uitgang sien ek weer […]
