Een is ook ‘n heelgetal
Voordat God daaraan kan dink Om jou vir iemand te leen Moet jy eers besef dat een Ook ‘n heelgetal is Want daar is ‘n sekere tipe vrede Wat kom saam alleen wees ‘N kuns van menswees Wat bittermin verstaan Hoe wil jy ‘n halwe jy In iemand anders gaan regmaak Al wat gaan wegraak […]
Vuurspoor
In die herfs van daardie jaar was die Weskaap aan die brand en ‘n vlam het oor die berg gebaan van Stellenbosch tot Jonkershoek. Die rook het hoog en wyd oor piek en dal gehang. En tóé toe het ek na reën verlang – nes die fynbossaad wat in die asspoor lê en soos lelies […]
Kyk mooi na my hart
Kyk in jou sakke In jou kar In jou tas Kyk oral Waar jy dink My hart in kan pas Dalk kan ek hom Vir jou ‘n Ander tyd stuur Ek is net bang Jy vat hom weer saam En los my hier
Ons afskeidsgroet.
Tyd het jou vel met wind en son gelooi; jou hare tot ’n tint van grys gekleur en alles het só ongemerk gebeur soos wat die son en waas die reënboog tooi! Tog sê die plooitjies laggend om jou mond dat jy ook eenmal jonk was en kon droom op lappiesgras onder treurend’ wilgerboom, liefde […]
Winter
Winter Ek staan in die tou en met onuitspreeklike deernis merk ek die skamel pakkie sopbene, en die klein pakkie maalvleis, want daar is ‘n gesin wat moet eet, dis winter— My oë is skielik lastig met ‘n winterse mistigheid en daar is geen jas of trui vir die hart van my se jammergevoel en […]
Wag
emosies soos branders wat vasslaan teen my weghol-gedagtes wat altyd by my bly bang om aan te gaan in die donker in gegooi wag in angs dat iemand my in hul hart in sal nooi
Godgeskilder
Vanaand wil ek ‘n gedig vir jou skryf Want ek weet jou hart dra swaar Vanaand wil ek ‘n woordprent verf En ek hoop dat jy sal staar Kyk op na die hemel Maak ‘n wens Droom van die liefde so sag Laat God jou optel En jou vashou Laat Hy die skilder wees van […]
Woordeloos…
As my woorde moet verdwyn, sal ek niks meer he om te skryf. Sal ek sewe duisend keer sterf, want sonder om te skryf is ek niks, sal ek weer die ink in my are terug werf, dan word ek weer skryf fiks. Maar ek bid vir die om nooit te gebeur, want dis ‘n […]
Voel sonder vat
Eenheid word saamgevat in voel sonder vat, om in gees een te wees sonder om te tas, aan vlees. Daardie eenwees sentreer in saamwees, sonder woorde wat ge-uiter word. Verstaan vloei ineen waar stilte uitvloei in begrip. Hier is die landing sag in die hawe van geluk wat saggies klots teen die oewerkant.
My Memoires Se Spore
My Memoires Se Spore Saans voor die slaap toesak wyl jy so sluimerend is tussen slaap en wakkerlê staan die hart se vensters en deure wawyd oop en mymerend nooi hulle herinnerings na binne, maar ek moet soms ver op my spore in die verlede terugstap tot waar dit al bietjie toegewaai het en ek […]