Mens
Mens klein deeltjie stof wat op aarde rondslof druppel in ‘n emmer altyd die mens wat belemmer wat dring en dryf ons tog soos varke te woel in die trog?
Ek skryf vir jou
. Ek skryf vir jou met skulpe op die strand onderstreep met die palm van hand, ‘n hoepelsirkel trek ek met sagte wier verlig dit helder met droë palmtakvuur Ek krap harte met ‘n tortelduif se veer (in die bosveld) teen die stam van ‘n soetdoringboom; met ‘n harde doring krap ek die pyltjie deur […]
Eeu van winternag
winternag ‘n honderd jaar gelede uit ons verre ou verlede vandag nog bekend en bemind in elke bundel sal jy hom vind die windjie is vandag steeds koud en skraal Afrikaans nog altyd ons moedertaal so wyd as die Heer se genade is selfs vandag nog ons ballade Eugene Marais digter van weleer hiermee aan […]
Ek mis jou (net soms)
My duim het die gewoonte om oor my ringvinger te streel onder aan die binnekant van my hand en my hart het die gewoonte om dan soms verras verbaas uitgeboul half hartseer te voel omdat dit nou kaal is … soms soos vandag jare later. © Anria (2016/02/03)
See se geur …
ek skep vir jou ‘n emmer vol van die see se geur dan stuur ek dit met spoedpos om jou dag in te kleur as jy die emmer geur kry en ruik hoe see-skoon dit is sal jy ook weet dat ek jou met elke asemhaling mis
OGIESDRAAD HEININGS
Die grondpad se stof roes op ogiesdraad heinings neer gegom met die oggend se dou terwyl my verbyry se stofstert die son se opkoms stories berg in dou nat gras koeverte Skinderstories word gebêre vir more se lag-lag wakker word waar my verbyry se stofstert handskud met oopbek ogiesdrade wat langs die grondpad wag
Hitte golwe oor die stofpad
Deur die bier in die glas val die amber laaste straal van die dag. Deur die splinterglas van my oë knak die reënboog weg van die daeraad. Deur die sout van die lek in my oë kwyn die beeld van jou silhouette oor die kartelrand van die mirage wat hittegolwe oor my stofpad trek
DIE WINDPOMP HUIL – Hersien
Die windpomp het gister begin huil en ek was nog te skaam om deur die drade na sy staanplek te gaan dwaal Ek weet sy stert is druipstyf teen sy staalkarkas getrek en sy geroeste agterbly tand-lemme draai verbete teen die aanslae van die wind Sy watermurgpyp loop tot by die stukkende sementdam verpletter deur […]
BY DIE SEE GAAN SOEK NA JOU
Ek het vanoggend by gisteraand se uitspoeg van die see se oorskot goed jou gaan soek en net die afval van die see op die strand ontmoet Ek het tussen die loslopers van die oseaan se weggooigoed beelde van jou in die vlak waterpoele tussen gebreekte skulpies lomp bly soek Ek het vanoggend langs die […]
Dwaas op dwaas
Dom dwase is volop dis in hul spel en praat maar die dwaas van my gedig is van ’n ander aard. Engels is soms beter dit weet ons goed want die fool van liefde se pil is bitter soet. Dis nie liefde wat seermaak nie sê die slim mense gereeld dalk word mense net deesdae […]