Die Son Loop Weg
Die son loop soos ‘n boud swaai danser oor die randjie na die nag toe weg en skud die goud-geel skilfers op sy dag se oorjas by die oorloop van die plaasdam af. Ek fluit en roep die son se straalskaaphonde om sy wegloop by die groot hek op die randjie stop te sit… repe […]
KAROSSIE
Kom deel my karossie as die koue wind sy arms om jy bind, Kom deel my karossie by die plof-bars van kleure by my doringhout se vuurtjie. Kom sit by my as die dag druipstert voor die nag wegdraf, En die winter se ys honde by jou kom staan en blaf. Kom deel my karossie […]
Verwisseling
Toe die Môrester vir die Suiderkruis waai en die Haan die oggend wakker kraai het ek my spore in ‘n nuwe woud getrap omdat die hekke van my oubuurt eensaam krap en kraak onder die gewig van die woorde “Hierdie Woordbuurt is nou gesluit. Agt jaar van jou lewe vee ons nou uit” © Zymrly […]
Papierbootjie
Ek en jy sit by die tafel en vou ‘n papier bootjie kleur hom in met wit en swart seerower kleure en plak ons eie vlaggie op sy mas. Ek speel met jou blondekop baba hare en luister terwyl ma reënjasse uit die gang kas haal voorsorg vir die belofte van die sonvloedreën wat die […]
Arende
Ek wil nog eendag saam met die arende vlieg, Vergeet van sommer nou en net daar wees, Alles klein onder my, Klein en vêr maar steeds nog daar. Ek wil nog na alles kyk asof vir die eerste keer, Miskien die laaste keer, En soos ‘n jong kalf spring en bulk en luister na sy […]
Want jou liefde sê
ek wil my siel in konfetie snipper sodat my wees soos ‘n Lotusblom statig voor jou oë ontvou (om jou elke hartswens so te vervul) dan in die koel skadu’s van jou hart wil ‘k immergroen varings plant sodat ‘n duisende spore vir jou geluk kan saai – jou na Vrede laat draai ja dit […]
traantjies
selfs die see se sagte kus kan nie jou traantjies heeltemal uitvee jy arme verstote misbruikte kind uitwerpsel van ouer-barbarisme wat het jy gedoen om dit te verdien verminkte liggaampie in opdrifsels opdrifsels van die mens se bestaan watter reg het sulke ouers tot lewe watter reg het sulke barbare op tyd om kindertjies te […]
Seisoene van jou
Ek wil die sonskyn en selfs die reënbuie in jou proe selfs as die winter jou omvou wil ek jou vashou vroeg oggend soos die dou grou in jou oë verder as dit wil ek jou gaan haal in die heelal van jou siel daar waar die seisoene jou vorm en skaaf vat my hand […]
Die onsterflikes
met jou tyd wat uitloop met my hart so stukkend hoe kan ek aanhou praat af en toe probeer lag “speel” dat ek nog wil leef dank die Here ons God jou plegtige belofte om – weliswaar onsigbaar – altyd naby my te bly laat my weer na asem gryp © Doret Johnstone-Robertson, Februarie 2016
Afgevalle roosboomblare …
in afgevalle roosboomblare lê alleenheid afgeëts niemand wat hul geur meer inasem of hul mooiheid in woorde skets soos die afgevalle roosboomblare voel my menswees sonder jou geen warm liefde wat oor my straal of sagte hande wat my hart omvou
