onverwags
“Van ‘n donkie moet jy ‘n skop verwag van Klein Daantjie Donderbos ‘n stofwolk” deur my gedagtegang breek daar wolke donker wolke, reēnwolke ook digte mis na gelang van baie dae en jare se gekrap krap soms waar dit nie jeuk of ontsteek nie kom daar meteens helder woorde en sinne het straatdigter […]
takel
deur storms en orkane het sy skip geseil takelwerk soms in flarde geskeur maar telkens in veilige hawe steeds drywend vasgemeer na baie pik en teer gekap en gesmeer vaar herstelde seilskip uit op die seë van grootse windbelaaide wêreld oor berge deinende golwe weer teen skemeraand terug te keer vir goed […]
poësie (Goud)
laat my ontvlug na my eie hartsplek waar God se kwistige kwas my siel laat ontwaak om my woorde werklik te laat mooi maak om my pen te laat leeg loop in poëtiese bestek laat my aansit om sonder woordgebrek my wese te ledig en verse te bemaak aan húlle wat dors om die dieper […]
Reën (Italiaanse sonnet) (Goud)
Reën (Italiaanse sonnet) (Goud) Ek sien ‘n wolk soos watte teen die blou; ‘n Son wat skroeiend oor die dorheid brand en deur die hunkers van die honger sand, ‘n kokerboom wat hande opwaarts hou. Ek hoor die fluitstem van die Piet-my-vrou. Hy roep die reën na hierdie droë land. Ek sien die bliksems teen […]
kastele in die seesand
my gedagtes is vandag soos kastele in seesand soos weekdiere kamoefleer vervaag gedagtes in geskrewe woorde onder die gruis en sand van my strand soos klein deeltjies verweerde rots uitgespoel uit groot massa water wat selfstandig funksioneer op maat van metronoom wat reēlmatig in getye kom en gaan skuur dit ewig oor strand […]
Seebries
my hart deining ritmies met elke gety as my hare deur jou golwe kroes en my blou omhelsing oor jou skouer proes waar my begeerte oor jou sandspore branderplankry my souttrane sproei en belei as ek oopmond skuimbolle hoes dan dreun my naspel ’n satire oor jou goudbruin roes want uit my kern sandduin […]
nota aan my siel
van jota tot tittel in hierdie gedig is aan myself gerig my siel, ..waarom onrustig alles op aarde kom tot ‘n val slegs wat die DRIE sê bly staan terwyl jou beste pogings vergaan al kleef jy aan die aardse stof begeer jy al meer wysheid geseën met grysheid oog vir oog […]
Koester
Koester Styf in perfeksie toegevou soos ‘n roosknop in ontplooiing vertroetel in die binnekring benat in glinsterende dou gelouter deur wind en kou omarm met ‘n warm sonstring deur kroonblare omkring bewaar in skeppingskou. Gekoester in die moederskoot vertroetel in die baarmoeder mens in perfeksie ontbloot goddelik benader versorg tot die dood in beskerming van […]
DOLLARNOOT
DOLLARNOOT (3 348 w) Oktober Projek. ’n Gemaklike stilte heers tussen die twee mense op die stoep waar hulle ’n panora-miese uitsig het oor Frans Kuhn se spogplaas. Hy het Martie Swift vyf jaar gelede toevallig in die apteek ontmoet toe sy spontaan met sy Downsindroom broer, Arrie, aan die gesels geraak het. “Jy’s die […]
Lankmoe(r)digheid Oktober uitdaging: Italiaanse sonnet
Lankmoe(r)digheid Italiaanse sonnet in onnederige onverdraagsaamheid glo ek opreg aan proselitisme van die pendulum se swaai eensydig het die waarheidswet my siel so swaar verkneg dat die kommerkante van die karmawiel weemoedig draai toe stort die […]