Jou wese
jy baadjie my met jou kalmte daar waar soveel onnodige vrese sekel aan die koepelruim met jou warm kyk strooi jy bosse geel magrietjies vol in blom en jou asem, jou asem laat my stom op gure reëndae knars jou hitte vir my die soutsee in die geurigste, lieflikste patee soos die anker van my […]
Vlermuise in my kop
half-gedagtes vler- muis- hang hangende vrae aan s-p-i-n-n-e-k-o-p-d-r-a-d-e drade van genade teen my spelonk-gang dan word dit ‘n rooioog-nag honger vlermuise ontwaak vlermuise uit op die jag vlermuis-skreeue verdryf my slaap vlermuis-vrese ontplof die mosterdsaad in my verstik in die stof ‘n worstel-nag breek oop tog bring die lig met dagbreek weer hangende hoop
Lewenspad
gelapte pad van wanhoop en hoop saamgeknoop om duiselingwekkende hoogtes gehalsnoer waar ek op genade loop my witrot doolhof pad van val en weer opstaan ‘n nimmereindigende labirint slingerpad van half-bestaan net Jesus kan my konkel-paaie gelykmaak kan my red van die kake van die dood van die afgrond wat oopbek lag wat op my […]
‘n Hart vol hoop
En selfs terwyl ek wonder verloor tyd sy aanslag met elke sekonde wat val hunkerend, smagtend, smekend na dit wat was kom wees of net dalk nog sal kom. Rippellend deur waters waar rus is (ridder van dié kabbels) vloei ek saam deur strome van tyd triomfantelik met oorgawe, maar steeds bly die einde verliggend […]
Dankbaarheid
vroeg vanoggend spoel water van diepe dankbaarheid, koel deur my siel en deur my hart oor al die omgee-mense op my pad hulle trek die sluise van hul liefde wawyd oop bring vir my nuwe hoop hulle steek hul hande uit wat ek gryp met dankbaarheid hulle help my om weer hoop te vind huil […]
Vuurspoor
In die herfs van daardie jaar was die Weskaap aan die brand en ‘n vlam het oor die berg gebaan van Stellenbosch tot Jonkershoek. Die rook het hoog en wyd oor piek en dal gehang. En tóé toe het ek na reën verlang – nes die fynbossaad wat in die asspoor lê en soos lelies […]
Stofberg – ń Lappie dorre aarde
Mamma was slegs vyftien die jongste skaars twee tussenin nóg sewe wat ouma kos moes gee. Oupa het haar nagelaat met nege monde om te voer op ń plaas wat smag na water moes sy alleen op boer. Soos die watervlak gedaal het het armoede gestyg met ń tweeskaar ploeg het sy deur wintersknou en somer […]
Wat kan ek doen?
In ‘n droom kom jy in die nag na my, om net so vinnig weer te verdwyn; en bedags as ek jou sien verbystap, dan, ja dan, begewe my moed my. Wanneer jou prag stem my ore streel verdwaal ek in my eie gedagtegang; daar word my droom ‘n werklikheid en verander werklikheid in ‘n […]
Soos een wat op verlossing wag
êrens waar die sterre tuimel uit die newels van ‘n melkweg êrens waar ‘n towermaan oor ‘n dor en barre aarde skyn breek ‘n boom ‘n klip en kremetart sy onder hemele oneindig wyd en ruim diklyf, kaal en sonder skaamte wring sy haar arms tot geraamte en laat haar vingers teen die silwer nag […]