Wat was. Wat is. Wat gaan wees. (1187 woorde)
Kerneels het die folio papier opgefrommel en omsingel met ‘n gebalde vuis. Vir ‘n stuk papier was dit baie swaar. Bagasie. Foute. Spyt. Hoe langer hy daaroor gedink het, hoe swaarder het dit geword. Hy het die papierbal so ver as wat papier toelaat, van hom af gegooi. Hy het dit agterna gekyk. Die opgefrommelde […]
liefdes oomblikke
– die oggend ster blink in jou oë sonstrale kleur jou vel in pastel jou hare blink in goue strepies my hart versag, ek adem jou in – oor jou skoonheid heers vrede gedagtes rimpel oor jou aangesig nooit eentonig maar tog gedweë verdiep my hart se wense saam – lang skadustrepe vestig geheue laatmiddag […]
Woordbloeisels (goud)
Ek pak sterstof teen jou geslote slotsin omdat ek jou nou stilweg moet laat sterf want daar is niks wat ons van mekaar kan erf al moes ons as ‘n bystelling oorbegin maar ek sal jou in my mond ewig vasboei want daar is geen keer as woorde ons laat bloei. © 9/2022 Caren Kearley […]
Teenstryd (goud)
Soos ‘n vlietende ewigheidswese moes ek soms my hande biddend om jou vou net om só aan ‘n stukkie van jou vas te klou omdat ek jou lief wou hê sonder vrese maar my mond was vol letsels en vlekke en jy tussen hier en nou op ander plekke. © 9/2022 Caren Kearley FB: Nimfoleptiese […]
Tydloos
Jy los spore in die sand van tyd en sal nooit in vergetelheid raak glo net God sal jou gesond maak al voel dit jou uurglas loop uit kruieas in al jou wonde vryf of verlos van al die pyne in jou lyf. ©ZK. Silwer
Oor sterk wees en goeters
Iewers net duskant Moedverloor se vlakte ruk ek die ‘sterk vrou’ etiket wat loodswaar om my nek hang af want eers toe ek erken dat ek weerloos is teen die seer in my magteloos veg teen my onvermoë om sin te maak uit die geskommelde letters wat die padkaart in my hart vol lê geen […]
Oggendvers
Voor die dagbreekhaan kraai wil ek iets vir jou skryf want ek moet ‘n vers vir jou los by die suiderkruis se laagste punt net ‘n paar woorde terwyl die maan nog in jou arms slaap voor die klam oggend jou wakker maak met haar deurskyndende asem en die vrese van gister jou naam afstof […]
DIS TE LAAT
Op ‘n doodgewone dag toe die ou bloekomboom vir die laaste keer fluister net voor die wind haar kom vat het ek saam in wenteltrappe na bo gestorm om beter te kon sien ‘n onstuimige son het haar om my gekronkel maar ek het harder probeer om bo te kom ek wou afkyk om deur […]
Immeroorvloedige seën
Kyk, die Vader verander verskroeide grond in poele van riet en dorslande in waterforteine juigende skepping vry en my trane keer t’rug na sy geboorteland waar ek buigend bid op ‘n bergpiek ©Z.K
ware woning (SILWER)
ware woning Sondag is soos sproeireën na die week as die wêreld se voetval stiller word en doudruppels sagte seën uitstort weet ek: die Sabbat het aangebreek met opwinding gaan ons na Sy huis soos dit duidelik sê: die kleine kind sal vreugde by hul mammas vind so kom ons by strome van seën tuis […]
