die
– die winter is hier branders woel en maal spoel wit strome skuim wat op strand vomeer – my hart is stil en rustig vanoggend is daar stilte soms ‘n brak wat blaf son agter wolke skuif – elke siel roer saans met die, dié van sy bestaan – ©Teãrlach
Ontploffing!
Ontploffing! Ek sit rustig voor my rekenaar en werk soos gewoonlik gedurende die dag. Mens kan voel die somer is op die horison met die swaar drukkende weer wat om jou laer trek. My selfoon is oudergewoonte ingeskakel by die krag van die rekenaar om te herlaai. Ek kyk by die venster uit en die […]
grense
– my siel sweef oor alle grense heen dit ervaar dit wat was, dit wat is en dit wat kom ongebreidelde informasie wat uitloop op inligting elke hoogtepunt, elke laagtepunt in my visie word verwerk en geklassifiseer tussen verstaanbaar en onbekend – wat vir my mooi is, is dalk nie mooi vir ander mooi is […]
Spookvoel
Spookvoël Geskryf deur Fanus Strydom April 2022 Woordetal 1550 Malaconotus blanchoti Gryskoplaksman Soms kan mens, vroeg op ‘n koel wintersoggend in die laeveld, die hartseer roep van ‘n Spookvoël hoor. As ‘n mens mooi luister. ‘n Vêr-af weeklaag, iewers diep vanuit die digte ruigtes, en tog terselfdertyd, ook so indringend naby. Hy word selde gesien. […]
haan in vlug
– stadig draai in sy verhewe vlug swart en bruin sy donker kleur skerp priem sy oë die blou lug eenvoudig snel sy prooi se val – trots sit hy op die droë stomp wit en swart sy helder kleure hard weergalm sy wye roep ‘n roep van vryheid vir afrika – skerp-en-skor die roep […]
Kwatryne in die kou’ – goue kategorie
Kwatryne in die kou’ Die lug was soos jou oë, blou maar die son se strale was al flou swaels het op die draad vergaar, toe’t ek besef hoe mis ek jou. In hierdie skemer, stil seisoen waar bome rus, soos bome doen wyl vrug in stil geheim’nis groei het ek my met my leed […]
Brose Bos
Brose Bos Met grafiese kuns lê steil heuwels voor my hygende verlange na hiëratiese plekke om berusting by te kry tussen die lewe se gerol en omval oor kruispaaie se woekermal tussen moet ek kan ek wie weet of ek sal ‘n geskarrel oor soveel mengelwoes en wonder of ek ooit moes genadig kelim die […]
Outeniekwa-gedagtes
my oë draal oor die sluiers van die son rondom lê die uitspansel in riffelkarton ek is tydelik verlos uit die stad van beton my afsaalplek nou ‘n ou murasie uit ‘n lank vergete generasie nou verpurper die kim en trek bloed verskuild lê die Outeniekwa in die gloed teen kranse weerklink die kiewiet se […]