Filosofie
Verbeelding se ideaal is geluk wat nie rus in rede en dit bring ook nie vrede maar aart in dankbare begrip dat wat was, verby is en deur die erkenning dat ongedaan maak, onmoontlik is Elke dag deur lot gegun tel as profyt in die lewensdans se jolyt want leeg is die dwaas se lewe […]
DIE PAD VAN JOU EN MY
Onthou jy nog die pad van jou en my se eerste punt loop daar by vrolik groet verby Die bultjie op tot bo by ken ek jou dan gly ons af by vrolik lag tot onder in plesier se draai Gelykpad nou verken se bosse deur die vlak lê voor met sinkplaat hier en daar […]
Hy is
van Bo gekom het Hy mens geword het Sy Woord lewe geword in Hom alleen is daar vryheid in Sy Seun alleen verlossing gely het Sy Seun en gesterf op derde dag opgestaan opgevaar na die Hemel langs Sy Vader sit Hy het nooit bely sonde erken Hy was en is sondeloos daarom glo ek […]
omkyk
op my strand – waar ek altyd gaan stap is daar nou skielik jongens wat speel tantes en omies met kieries verbeel hulleself hul is weer jonk en sterk sit ek op my duin en bekyk nie staar nie – dit is lelik kyk en klik nou en dan soms stap mammies verby en kyk […]
Druppelprismas
Druppelprismas Roggelweer en blitse het die nag soos dag verlig dreunend my drome ontwrig met venstertik van druppeldans het reën se nagmusiek soos vioolklank oor tjellodreun nag in watersimfonie deur opbou na crescendo verander tot oggend skoongewas sy lig deur druppelprismas in duisende kleure teen mure laat dans en waterspore in poele langs elke pad […]
voetspore
my hart is in die golwe my voete rus op ‘n krans my hande waai wit sproei my neus ruik denne-hars soms hoor ek loeries skreeu dan is dit een spierwit meeu keer-op-keer wek fisante my staan ek weer op berge se vry ek sweef oor deinende golwe duik deur helder groen vallei waar krom […]
Supermaansiel
Jý het verstaan, hier waar ek nou staan traanloos onder nog ‘n supermaan het jý uit die bloute sommernet verstaan; sonder oordeel of waan my angstigheid toegesirkel in jou eie naakte sekelmaan gebroke het ek (of ons) met heelwit vlerke probeer vlug; sentimenteel wou ek minute aftel tussen naelstring en skoenlapper – maar monoklinamies het […]
Perdeblom
Nes die blom wat begin in bot en eindig in verrot is ook die mens se lot Versmelt tot eenheid maar verdeel in vele saad wat net kan groei in verlaat en skeiding van die stam Geskei lê die saad lam en voel dit sterwenstaan totdat die voete grond tref en dit grond se geskenk […]
kersfees (akrosties)
krisant euforbia ranonkel sewejaartjie fuchsia epigram enjambeer skepping ©Teárlach
Naweek: ONTDEKKINGS
Naweek: ONTDEKKINGS Dikwels gaan dit in die lewe om die gesigshoek wat iemand inneem as ons wil weet presies wat hy wil sê. Wat hy eintlik meen. Uit ‘n ander standpunt sou iemand anders dieselfde wou meen, maar sou dit in ander woorde gesê het. In ‘n ander beeld sou geklee het. ☆ Die ontdekking […]
