Jou naam in sterrestof
Jou naam het ek met sterrestof in die maan se buik loop skryf wyl die sterre skaam beaam as planete swewend verbydryf Toe die son sy goudstraal kwas sonneblom hoof hemelwaarts rig stap ons kaalvoet deur die kraal om room vir koffie te loop haal Met ons mandjie boepensvol van biltong, vrugte en neute sprei […]
In die soepelheid van jou krag
soggens as die kartelson in warboel met klanke van geel oor die Westerkim ontplof dartel die tortelkoer van genadeduiwe soos ‘n heil’ge siterspel op fladdervlerke na Bo Tambotieboom in die bruingloed van henna en rooiborsduif wat in blare soos granaatpit in skarlaken blom en iewers in die agtergrond die Neushoring wat binnemonds brom met malse […]
Verleidelik, Ontwykend
Verleidelik, Ontwykend Jou lippe is ‘n rosemond aanloklik, verleidelik met ‘n ontwykende meermin glimlag veilig onbereikbaar op ‘n ruwe Loreleirots wat matrose doodsveragtend lok na skeepswrakke se watergraf— Jou glimlag is so misleidend en jou lippe bied geen warme kus, ‘n rosemond aanloklik, verleidelik maar koud ontwykend alleen op jou rots— Janetta – Helena [Babs] […]
Kriewelrig
Heimwee huiwer om my mondhoeke want my gedagtes vroetel rond waar woorde kielie. My hart glimlag stiller, stil by onthou van die kriewelgogga wat jou gekrap het, toe ander te diep kyk. Kinderlik jou ooglid se pluk, toe jou hart skrik by die besef geluk…ruk skielik weg.
Jou stem se streling
Ek luister my lief in die wind hoor ek die klanke van jou stem se streling, waar gister nog eggo. Ek voel my lief in die warm van die son jou hand se huiwer op my hart se seer. Ek asem in my lief die aroma van jou siel wat my sagkens troetel as die […]
Verganklik (Italiaanse sonnet – petrarca)
Ek voel die winter in die somerbries vroegmôre deur my kamerruite waai en buite word die doringboom verraai. In sy elk’ blaar skuil daar ‘n soort verlies – die herfs lê immer in die wind se kies. As suidoos na die noordwes begin draai word fyn loof om die skilferstam* gesaai die najaar bly die […]
Hoeveel van die
Hoeveel keer in vergane jare- bakhand gedrink uit bergstroom rou-voet gestap deur barre land bloots op esel se rug geknyp kosmos loop pluk in niemandsland Hoeveel druppels soutsproei geproe langs seewier strande geskulp in half-son hand- in- hand gestap herinner aan bederf- tye saam met somer en lenteharte wat liefde alom weer beaam Hoeveel sakke […]
Tussen reënboë en doringdraad
silwerson en donderwolke daar bo die baksteen woonstelblok klou ‘n kolgans in die weswind aan omber teëls en dak se nok waar die boulevard oor die N1 baan sal winterlelies weer so geilwit staan nóú sirkel duiwe in hul wydste draai verby ‘n blouvalk en ‘n wegvlieg kraai * ek weet – die lewe loop […]
Diepseeblou Oë-see
Diepseeblou Oë-see Hy kyk in haar oë en raak kompasloos en reddeloos verlore in die mooiste aanloklikste diepseeblou oë-see met ‘n boodskap so geheimnisvol en onpeilbaar wat verborge skakeer tussen viooltjieblou en turkoois en onder ‘n vraende ondersoekende blik ontwykend terugdeins en wegsink in onbekende ongekarteerde oë kelders om daar agter versluierde wimpers haar geheimenisse […]
Soos een wat op verlossing wag
êrens waar die sterre tuimel uit die newels van ‘n melkweg êrens waar ‘n towermaan oor ‘n dor en barre aarde skyn breek ‘n boom ‘n klip en kremetart sy onder hemele oneindig wyd en ruim diklyf, kaal en sonder skaamte wring sy haar arms tot geraamte en laat haar vingers teen die silwer nag […]