Trane in die as (Opdrag 3)
Onder gister se ou nuus weggesmyt aan wintersknou ontbloot is sy toegewoel in ‘n donker gevoel van totale verlatenheid vêr van genade na aan haar dood voel sy hoe snerpende koue aan haar beendre klou en gate in haar grou gemoed grou vorentoe agtertoe heen en weer word haar veglus tot stilstand gewieg soos ‘n […]
DIE RAGAB BINNE MY
Ek is dwalend. Bekommerd. Beangs, eintlik! Ek voel dat my liggaam aan die ingee is en ek kan daar niks aan doen nie. Want sien, soos wat so baie maal met elkeen van ons gebeur, staan ek voor ‘n toe deur wat enige oomblik gaan oopswaai en ek weet nie wat anderkant hierdie deur vir […]
Oorwinning (OPDRAG 2)
In war gemoed waar jy pal na labirint-antwoorde soek; irrasioneel – redelik verdwaal met denke motgevreet en voosgetrapte wil; ploeter jy onbewustelik, salig voort na ‘n selfgekose doodspoort. Skrik betyds wakker besef jy woeker in verkeerde akker; trek skoene van bereidwilligheid aan beklee jou in nuwe hoop omgord met vaste wil; sodat jy beur na […]
Onreg
Kom haak aan my hart ‘n lanfertak sodat verbloem kan word my diepseer smart. ©Driekie Grobler
Drieankerbaai (Opdrag 1)
nooit weer die galsmaak van bitter bessies nie geen leë eggo’s van soetseer liefde nie ek het gedink ek ken die pyn van vreesloos, kaalvoet oor dubbeldorings loop in die spieëlskerwe van jou iris kon ek ook my hart sien breek hoe absoluut alleen en finaal was elke tree toe jy vir oulaas die grootpad […]
Diepe Skoonheid
Daphne word wakker en besef dat die aardbewing in haar droom eg is. Sy trek vinnig aan in haar Beskermer leeruitrusting en verlaat haar kwartiere. Feë hardloop vreesbevange orals. Die steen wat die Oniks Labirint maak bewe asof dit in pyn is. ‘Kommandant!’ gil Daphne deur die statiese elektrisiteit wat inmeng met die Beskermer verstand-skakel. […]
Een middernag in Durbanville
Bo Durbanville se strate het die middernag se maan in silwergeel geglinster op haar eensaam wentelbaan toe ‘n dikkop met haar kuikens vanuit die niet verskyn benee ‘n donker hemel – en die volmaan was aan’t kwyn. Haar vlerke het sy wyd gesprei om haar kinders te verskans teen die skerp straal van ‘n koplig […]
Werk.
Die werk van ‘n klerk, het soos mis voor die son, in onwerklikheid verval. “Waarom dan werk?” sê die klerk. ©Teárlach
Tussen my en jou
Daar het ‘n straal gekraak toe die son opkom en ek hom deur die glinster van jou oog wou vang hy lê nou op die grond besig om donker te word sy splinters skyn soos glas deur die gleufies van wat ons eenmaal was toe ek my hand uitsteek en saggies aan hom raak, het […]