Asemnood
Dorre duinesand uit Namibs woestyn ‘t my verkorrel na pyn brokstukke uit my siel geruk met onheilswind wat ruk en pluk Van engele en krag verlaat ‘wyl my asem verdamp in gas om iewers rond te swerf daar waar ‘k nou stadig in asemnood sterf Wees dan stil my siel wees stil tot God ‘wyl […]
‘n Kwêla lied
ontmoet my vanaand onder ‘n sekelmaan se buig waar die naguil roep en die rooi’jakkals mistroostig huil omkring my met jou aura onder die Mopanieboom luister na my hart wat ritmiese met joune klop neurie met paddakoor dan ‘n kwêla lied op die noot van krieke viool vir my om stil te hoor © Anzè […]
Saphira die Magtige Feëtjie Hond
Saphira en Cian sit langs mekaar op ‘n duin en hou Eolande dop waar sy skulpies op tel. Die Feëtjie Hond het haar towerkragte gebruik om haar beskermling in waterdigte skoene en broek te klee. <Om haar so naby aan die see te sien maak my onrustig,> sê Saphira. ‘Hoekom? Die Selkies sal nie weer […]
Slapeloos in die voorstad
Mamma, is jy wakker ek kan nie slaap nie, Ma. Dis twee-uur in die oggend en dis donker hier by my. Buite in die straat ry ‘n kar nou net verby – deur skrefies in die blinding breek die maan. Mamma, ek tel my vrese een vir een en soms lê ek en wonder of […]
Toe vind jy my
Op my paadjie Stap ek nou Met ‘n hart Wat soek na Jou Die lekkerste verrassing Vir hom en my Was toe jý Ons eerste kry
Ek het ‘n engel gesien
Vandag het ek ‘n engel gesien Die tiepe meisie Wat net hemel verdien Groen oë, bybelversie mooi Hare soos ‘n waterval En wangetjies bloedrooi Sy stap toe na my Dis asof sy sweef vir ‘n oomblik wens ek sy stap verby Ewe skielik, skoenlappersag Begin sy sing met ‘n stem wat mens van ‘n engel […]
‘n sekere soort droogte
In hierdie waterlose oorde wurg ek nog aan jou woorde en vind geen lafenis daarin. Net die vuur van haat en nyd. Net die barheid van ‘n dorre aarde. Net krake in die klei. Net bome sonder blare wat nou in loof moes wees. Ek wou jou lees jou gees verken jou oë laat sien […]
Een twee drie blok myself
Hoop sonder ophou al is daar geen hoop en glo sonder einde al kan jy nie meer glo. Bo my blok die plafon dat geen gebed deurkom. Onder my lê klippe gesaai wat my laat val en draai. Goed gekondisioneer, gebreinspoel en geleer om te glo, hoop en vertrou. Hoe hou jy aan, as dit […]
Die gedig is vir jou
Ek skryf die, vir jou, Want jy verdien ‘n gedig Jy verdien meer as dit Jy verdien die wêreld, Maar al hoe ek my hart kan gee is as hy soos ‘n gedig lyk Ek skryf vir jou oë Want ek weet die blink steek ‘n leeftyd se seer weg Ek skryf vir jou hart […]
Die pers heks van Blommeland skryf ‘n vér verlanggedig
Dis skemeroggend en dis winter maar die hemel skilderdoek skroomloos in oranje van hier by my tot oor die kranse by Franschhoek. En wyl die son nog effe sku agter veraf pieke hang moet ek verleë erken, my lief dat ek soms skaamteloos verlang ~ na jou en na plekke ver van hier. * Na […]